آنچه در ملكوت مقدر نشده باشد، در هيچ كجا رخ نخواهد داد.

ايماني كه دل و جراًت نياورد ايمان نيست.

هيچگاه زير پايت را نگاه نكن، در غير اينصورت نمي جهي!

پيش از سحر تاريك است . اما تا كنون نشده كه آفتاب طلوع نكند، پس به سحر اعتماد كن.

بيشتر مردم زندگي را پيكار مي انگارند . اما زندگي پيكار نيست، بازي است.هر چند بدون آگاهي از قانون معنويت نمي توان در اين بازي برنده  و پيروز بود.

زندگي ، بازي بزرگ داد و ستد است.

هر آ نچه آدمي در خيال خود تصوير كند – دير يا زود – در زندگيش نمايان مي شود.

آموختن آسان نيست....

خستگي هر آن در کمين است.

آزرده مي شوي، احساس شکست مي کني.

شک مي کني که رها کني و بگذري،

مي خواهي بر کناره روي و وانمود کني که اتفاقي نيفتاده.

اما نه....

تو بازنده نيستي که،

يک مبارزي.

پيش از آنکه برنده باشيم بازنده باشيم.

بايد گاه بگرييم تا بتوانيم روزي بخنديم.

بايد آزرده شويم تا روزي توانمند باشيم،

در پايان پيروزي از آن تو خواهد بود.

من که خود افسانه می پرداختم              عاقبت افسانه مردم شدم

ای سکوت ای مادر فريادها                      ساز جانم از تو پر آوازه بود

تا در آغوش تو راهی داشتم                     چون شراب کهنه شعرم تازه بود

گم شدم در اين هياهو گم شدم                تو کجايی تا بگيری داد من

گر سکوت خويش را می داشتم                 زندگی پر بود از فرياد من