๑۩۞۩๑ گاه نوشت ๑۩۞۩๑
شبي از روي مستي مي گذشتم از دم ويرانه اي مادري مات و مبهوت پسرک از سوزسرما دندان به لب دختري مشغول عيش و نوش با بيگانه اي
به ناگه چشم مستم خيره شد بر خانه اي
لنگ لنگان پيش رفتم تا کنار پنجره
ناگهان ديدم صحنه ي ديوانه اي
پدري کور و عليل
زان پس لعنت فرستادم به خود تا دگر مست نروم سوي هر کاشانه اي
تا نبينم دختري عفت فروشد بهر نان خانه اي نوشته شده در سه شنبه یازدهم بهمن 1384ساعت
11:0 توسط ....|
| Design By : Night Skin |
سلام...
من خویشاوند نزدیک هر انسانی هستم که خنجری در آستین پنهان نمی کند
نه ابرو به هم می کشد نه لبخندش ترفند تجاوز به حق و نان و سایبان دیگران است
نه ایرانی را به انیرانی ترجیح می دهم و نه انیرانی را به ایرانی.من یک لر بلوچ کرد
فارسم.یک فارسی زبان ترک
یک افریقایی اروپایی استرالیایی امریکایی آسیایی ام.
یک سیاه پوست زرد پوست سرخ پوست سفیدم که نه تنها با خودم و دیگران کمترین
مشکلی ندارم بلکه بدون حضور دیگران وحشت مرگ را زیر پوستم احساس می کنم.
من انسانی هستم در جمع انسانهای دیگر
در سیاره مقدس زمین که بدون دیگران معنایی ندارد.
یاحق
من خویشاوند نزدیک هر انسانی هستم که خنجری در آستین پنهان نمی کند
نه ابرو به هم می کشد نه لبخندش ترفند تجاوز به حق و نان و سایبان دیگران است
نه ایرانی را به انیرانی ترجیح می دهم و نه انیرانی را به ایرانی.من یک لر بلوچ کرد
فارسم.یک فارسی زبان ترک
یک افریقایی اروپایی استرالیایی امریکایی آسیایی ام.
یک سیاه پوست زرد پوست سرخ پوست سفیدم که نه تنها با خودم و دیگران کمترین
مشکلی ندارم بلکه بدون حضور دیگران وحشت مرگ را زیر پوستم احساس می کنم.
من انسانی هستم در جمع انسانهای دیگر
در سیاره مقدس زمین که بدون دیگران معنایی ندارد.
یاحق
